سلام

این اولین پست وبلاگ من است. پیش از این در نیز وبلاگی داشتم که آن را در زیرمجموعه ی ادبیات گذاشته بودم. می خواهم از جنین مجموعه شعرم که سقط شد با شما سخن بگویم. سال گذشته یک دفتر شعر که شامل سی و یک شعر بود را برای چاپ به یک ناشر سپرده بودم. پس از گذشت هشت ماه به مجموعه شعر من مجوز چاپ داده نشد. حال آنکه من در مدت سرودن آن اشعار کاملا از سیاست دوری جسته بودم. تمام اشعار من در بیان مشکلات جامعه ای که در آن زندگی می کنم بود. در آن هنگام با خود می اندیشیدم که ملت با دولت فرق می کند و من فقط ملت را مخاطب اشعار خود می دانستم، حال آنکه دولت همه چیز را از آن خود می داند و من این را اکنون فهمیدم. حالا دیگر می خواهم از ملت هم دوری کنم و فقط درباره ی شخص خودم سخن بگویم و در تمام شعرها و داستان هایم خودم را منعکس کنم. طی آشنایی با یک خواننده، من که فقط یک ترانه نوشته بودم، با تشویق های او من ترانه سرایی را ادامه دادم. لااقل ترانه هایم تا کنون فقط چیزهایی بوده اند که با تمام وجود آنها را تجربه و احساس کرده ام.