شاید در آنجا کسی باشد

کسی که آهنگ نفسهایش مانند صدای بادی که روی سطح دریاچه می خزد باشد

من نرگس نیستم که آبها خود را در آینه ی دیدگانم بازیابند

من عکس طبیعت در آب را از خود طبیعت دوست تر دارم

به دریاچه می نگرم تا عکس «سفید کوه» را در آینه ی آبهایش دیدار نمایم

دریاچه قربانگاه است

قربانگاه افکار پلید و مشوش

دریاچه اندیشه هایم را در گهواره اش تکان می دهد

مرغان مهاجر پنهان از چشمان کویری عابران آن نت همیشگیشان را سر داده اند

ماهیان دریاچه از طنین امواج آوایشان بر خود می لرزند